play off. πολύ off.

Τέλος λοιπόν για φέτο και ο πιο ηλίθιος θεσμός στην ιστορία του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, ο οποίος ασφαλώς και δεν μας έμαθε κάτι παραπάνω για το φετινό το Γαύρο, όπως επίσης και για το Αεκάκι, αλλά και για τον Άρη. Μια πρόχειρη ψηφοφορία να γινόταν πριν από αυτά τα ματς, σε ενα μικρό αντιπροσωπευτικό σύνολο ποδοσφαιριστών, παραγόντων και δημοσιογράφων, είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα αναδεικνυόταν ο Μπάοκ ως άξιος της δεύτερης θέσης και δεν θα χρειαζόταν όλη αυτή η ταλαιπώρια, τα πηγαινέλα, η κόκκινη του Μέλμπεργκ και ο εξευτελισμός του Ντούσαν.

Η κατάρα του Ιουνίου (και του Ιουλίου) για το Γαύρο συμπυκνώνεται σε κάτι ξόρκια δυσκολοπρόφερτα και ακατανόητα, που προέρχονται από εξωτικούς και άγνωστους προορισμούς: Σούντουβα Σπορτφιγκάλ Σάμροκρόβερς Βαντούζ Νόβαγκόριτσα Σιαουλιάι Σαντ Τζουλιά (ωραίο ακούγεται αυτό και με υποννοούμενο...) Μπρέινταμπλικ Μπάνγκορσίτι Ατιράου Κάλεφ Μίκααστάρακ Μπέσα Μπουντούτσνοστ Βίκινγκουρ Κλίφτονβιλ. Σταματώ εδώ, γιατί το ξόρκι συμπληρώνεται και από κάτι άλλες των οποίων και μόνο η γραφή είναι σκέτη ταλαιπώρια. Το ότι έρχονται πέτρινα χρόνια το καταλαβαίνει κανείς από τα ονόματα των ομάδων που έχει να αντιμετωπίσει μέρα μεσημέρι. Φλαμουρτάρι και Τσερνομόρετς, τις έχω και στο σουμπούτεο, Μίλαν της Αλβανίας...

Η πραγματική κατάρα του Γαύρου όμως δεν είναι αγωνιστική και δεν έχει να κάνει ούτε με τραυματισμούς ούτε με τον Πρόεδρα. Αν και περνάει στα ψιλά, κανείς δεν βρίσκει την ψυχραιμία να διαπιστώσει ότι η ομάδα του Βαλβέρδε που μεγαλούργησε για λίγο back then (τουλάχιστον ως προς το ομαδικό πνεύμα και την ποιότητά της), χάνει σιγά σιγά και άδικα τους στυλοβάτες της και πως αν επιστρέψει ο Ερνέστο θα τη βρει όχι απλά μισή, αλλά πραγματικά λειψή. Μετά τον μεγάλο Ντάρκο, του οποίου η καρδιά δεν μπορούσε να χτυπάει όσο η Θύρα 7 (και εκείνος) θα ήθελε, ήρθε μάλλον ο καιρός να αποχαιρετήσουμε και το μεγάλο τζιμάνι στον οποίο άνηκε η δεξιά πλευρά του γηπέδου. Λουτσιάνο Γκαλέτι.

Στο μεταξύ οι Τιτίκες του Βάζελου -Λέτο, Μπίαρσμιρ, Γκάμπριελ και Ρουκάβινα- σε μια γενναιόδωρη επίδειξη γυμνασιακού χαβαλέ και πηγαία επιτηδευμένου χιούμορ που αντιλαμβάνονται μόνο εκείνοι που ξημεροβραδιάζονται στα τηλέφωνα στις ραδιοφωνικές αθλητικές (λέμε τώρα) εκπομπές, και με την αγαστή συνεργασία κάποιου ταλαίπωρου λακέ που ξημεροβραδιάζεται έξω από την Παιανία για το ρεπορτάζ του Βάζελου, ανέβασαν στο γιουτιουμπ ένα σκηνοθετημένο βίντεο από τη βόλτα τους με το φουσκωτό, κάπου στο Αιγαίο. Η γραφή της λέξης coming (μετ.: ερχόμενος) με δύο m (comming...) στους τίτλους αυτού του θλιβερού, από όλες τις απόψεις και παρά τα χασκόγελα, βίντεο, προδίδει τους αυριανούς (και παντοτινούς) ευρωπαίους πρέσβεις που είτε οι γνώσεις της αγγλικής δεν θα τους επιτρέψουν γκρίνιες και μιζέριες φέτος στους Κάκους του Τσαμπιοσλή είτε απλά στην παραζάλη τους, από νταμπλ και ηλίαση μπέρδεψαν την ενεργητική μετοχή που προκύπτει από το ομόηχο ρήμα cum. Στη δεύτερη περίπτωση το σώζουν.