πάρε ναυτάκι συριανό

Ξύπνησα σήμερα με μια έντονη ανησυχία, με αυτό το απροσδιόριστο -πλην χαρακτηριστικότατο- συναίσθημα εκκρεμότητας και άγχους συνάμα, συνδυασμένο με κακή και στρυφνή διάθεση. Αναίτια απρόθυμος, γυροβολούσα στο δωμάτιο αναζητώντας -εκτός από ένα καθαρό σώβρακο να φορέσω- να ανακαλύψω ποιος ήταν ο λόγος αυτής της τόσο ανησυχητικής και αγχώδους έναρξης της ημέρας. Εις μάτην, επί ματαίω, μηδέν. Το μηδέν μεγάλωνε μέσα μου, έφτασα να γίνω ολόκληρος ένα μηδέν και όλοι γνωρίζουν πως όταν νιώθεις -αλλά κυρίως όταν είσαι κιόλας- ένα μηδενικό, δεν έχεις παρά να ανοίξεις το ίντερνετ και να λιώσεις. Κάπου εκεί, όμως, χαζεύοντας τα ειδησεογραφικά σάητ (μα πόσο μηδέν λέμε...), ήρθε η απάντηση και η λύσις. Η λυτρωτική ανακούφιση που ένιωσα, αυτό το ιδιαίτερο αίσθημα ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο και μάλιστα υπό τον έλεγχό σου και ότι οι δυνάμεις του σύμπαντος συνωμοτούν α λα Κοέλιο όχι υπέρ σου, αλλά με εσένα στις εντολές, αυτή η αίσθηση λοιπόν με έκανε να συνειδητοποιήσω βαθιά ποιος ήταν ο λόγος της μέχρι τότε αδικαιολόγητης κακοκεφιάς μου, τι ήταν αυτό που έλειπε από το παζλ του ψυχισμού μου και τον άφηνε ατελείωτο, ημιτελή, αδυσώπητο, ατέρμονο:

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Ονδούρας. Ρεϊνάλντο Ρουέντα ανακοίνωσε τους 23 ποδοσφαιριστές που θα αποτελέσουν την αποστολή ενόψει του Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Η απότομη και δυσανάλογη ευφορία που με κατέβαλλε διαβάζοντας και μόνο τον τίτλο της είδησης δεν περιγράφεται. Δεν περιγράφω άλλο λέμε. Και ο Τζόνι Παλάσιος, και ο Μαϊνόρ Φιγκουερόα της Γουίγκαν στην οπισθοφυλακή. Στα χαφ ο Ντανίλο Τούρτσιος, ο Αμάντο Γκουεβάρα της Μοτάγκουα, ο Ουίλσον Παλάσιος της Τότεναμ, ο Χούλιο Σέζαρ ντε Λεόν (αστείο -θυμίζει άσχημα Αστερίξ...). Και επίθεση φωτιά: ο Βάλτερ Μαρτίνεζ της Μάραθον, ο Τζόρτζι Ουέλκομ της Μοτάγκουα, ο Κάρλος Παβόν της Ρεάλ (όπα της!) και ο Ντέιβιντ Σουάζο της Τζένοα. Αυτά είναι. Τώρα είμαι άλλος άνθρωπος. Πάω στο προπατζίδικο με μούρη, με πρόσωπο στην κοινωνία, έτοιμος για όλα, έτοιμος για μεγάλα πράγματα, με αυτοπεποίθηση, με σιγουριά.

Στον αντίποδα, ο Ρεχάγκος ανακοίνωσε τους 30 της αρχικής επιλογής, οι οποίοι θα γίνουν 23 στη συνέχεια, με διαδικασίες ρηάλιτη φυσικά, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες διαδικασίες εδώ κάτω στο μπουρδελάκι του ΔΝΤ. Έκπληξη, λέει, αποτελεί η πρόσκληση του Μανωλά και του Μαρίνου, ενώ ως τολμηρή απόφαση χαρακτηρίστηκε και η κλήση του Πρίττα εκ της Λεγεώνας των Ξένων ή αλλιώς Άρη Θεσσαλονίκης, ο οποίος όμως θα παλέψει -λέει- μαζί με Τζαβέλλα, Μαλεζά και Μάκο για μία θέση στους 23 επίλεκτους. Στους μέσους και το όνομα του Χρήστου Πατσατζόγλου, ο οποίος μάλλον, λένε, παίζει στην Ομόνοια, μάλλον δηλαδή παίζει ακόμα, μάλλον. Καμία έκπληξη που τον ανακοίνωσε φυσικά, έκπληξη θα είναι να παίξει το παιδί. Στην επίθεση σταθερή αξία ο Άγγελος Ρεχάγκελος μας ήρθε από μακριά, το εκ της Νυρεμβέργης (μάλλον πάλι, με επιφύλαξη το γράφω) τεκνό πουλέν του Ότο, ο συμπληρώνω-ένσημα-και-παίζω-προπό Άγγελος Χαριστέας. Για νέες ήττες, για νέες συντριβές. Οι 4άρες επί Αλκέτα ίσως θα είναι ρετρό καλτ μπροστά σ'αυτό που θα ζήσουμε για 90 λεπτά με κάποιους Μέσιδες, Ρικέλμες και Ντάτολους που θα πατάνε στο χόρτο.

Και μιας και είπα για Αρζεντίνα, για να δούμε ποιους εφώναξε ο μουρλός. Κατ'αρχήν, έξω ο Ζανέτι και ο Καμπιάσο, απλά και μόνο για να σκυλιάσει ο Μουρίνιο και να του κοπούν τα πόδια πριν το τελικό του Τσαμπιοσλή. Απαξίωση και άδειασμα με το γάντι ο κοντός, που είναι γάτα και που πέρασε κι από Μπάρτσα και δεν τα ξεχνάει αυτά. Αντίθετα, μέσα ο Ντεμικέλις της Μπάγερν, η οποία επίσης παίζει τελικό απέναντι στον Σπέσιαλ (Μπαρκα)Ουάν. Μέσα κι ο Σάμουελ της Ίντερ, έτσι για τους τύπους. Στα χαφ, κανονική ταινία τρόμου για τους Καραγκουνοκατσουράνηδες κατσαπλιάδες μας: Μπολάτι, Ντάτολο, Μασεράνο, Μάξι Ροντρίγκες, Σόσα, Βερόν και κάτι άλλοι φτωχοί. Και ομπρός Ιγκουάϊν, Λίο, Μιλίτο, Τέβες, Αγκουέρο, ο Λαβέτσι της Νάπολι και ο Παλέρμο της Μπόκα. Πα μαλ, πα μαλ. Ποντάρω ήδη ένα 10άρικο ότι πάει για κούπα. Και άλλο ένα στην Ακτή Ελεφαντοστού, έτσι για την (ντόπια) έκπληξη.
Από την άλλη, ο Λίπι παλεύει με τη λύπη. Έξω ο Κασάνο, ο Μίκολι, ο Μπαλοτέλης και ο Τότι. Οχτώ παίχτες της τραγικής Γιουβέντους μέσα -αγάπες είναι αυτά, δεν ξεχνιούνται μάναμου- και κανένας της φιναλίστ (ίσως και τροπαιούχου, ποιος ξέρει, τυχαίνουν και στραβές...) Ίντερ. Πως θα μπορούσε άλλωστε, αφού ο μόνος Ιταλός είναι ο μπλάκμαν Μπαλοτέλης που ούτε ο Μουρίνιο δεν θέλει να τόνε βλέπει μπροστά του. Ιταλία τραγωδία, ούτε καν για το στοίχημα. Προβλέπω κούραση της μπάλας και πασούλες που θα βαρεθεί να περιγράφει κι ο Βερνίκος, αλλά όλα αυτά θα'χουμε καιρό να τα πούμε. Απόψε Φούλαμ και από αύριο μεταγραφές του Γαύρου, θέμα που θα σώσει το μπλογκ, αφού θα έχει αντικείμενο σχολιασμού από τον τελικό του Μουντιάλ και μέχρι το τέλος του Αυγούστου, καλά να'μαστε.