
Αφού τόσα χρόνια έχει στα σίγουρα ανατρέψει την εικόνα που έχουμε για το ποιοτικό διεκδικητικό ποδόσφαιρο που απαιτούν οι μεγάλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο Παναθεναϊκός έχει να καυχηθεί και για ένα σωρό άλλες ανατροπές. Των σκορ, λέει. Μάλιστα. Μετά από πρέσβης, έγινε και ανατροπέας, ποιος ξέρει και τι άλλο στη συνέχεια. Το ότι όλα αυτά, περίπου και όχι εντελώς ανταποκρίνονται στην αλήθεια, δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε. Ας είν' καλά η μυθολογική μας παθογένεια... Όπως και το ποια αλήθεια ανταποκρίνεται σε αυτούς τους ιστορικούς χαρακτηρισμούς, ελάχιστα έχει σημασία και λίγο θα αφαιρέσει από το μύθο:
Μια σκανδαλώδης ανατροπή το '98, με τη Ντιναμό Κιέβου του άρχοντα Σεφτσένκο, δύο ημίχρονα η μέρα με τη νύχτα το ένα με το άλλο, δύο εντελώς διαφορετικές εντεκάδες της Ντιναμό, τη χρονιά που επισημοποιούνταν η αγορά των πετρελαιοπηγών και των κοιτασμάτων της Ουκρανίας, από τον όμιλο των Βαρδινογιάννηδων.
Το 2002, ανατροπή και πρόκριση με κάποια βουλγάρικη Λίτεξ Λόβετς, στην παράταση. Κατά την τρομερή και πολύ δύσκολη φάση του πρώτου γύρου του Ουέφα.
Το 2003, μεγάλη ανατροπή στη Σκωτία, απέναντι στη Ρέιντζερς, ενώ το βαζελάκι έχει ήδη αποκλειστεί από τον όμιλο και τα δίνει όλα για όλα, για να βγει τουλάχιστον Ουέφα. Τέχνη στην οποία άλλος είναι ο πρέσβης...
Πριν από αυτές τις τρεις σπουδαίες ανατροπές (χωρίς να μετράμε κάτι ανατροπές που ποτέ δεν έγιναν, κάτι Στουρμ Γκρατς, κάτι Λέγκια, κάτι άλλα ονόματα εξίσου δύσκολο να προφέρεις -στην Ελλάδα όλα μετριούνται σε απόλυτες τιμές, ποτέ στατιστικά, ποτέ συγκριτικά, ποτέ σε αναλογία), πάμε πολύ πίσω στο 1991 και στο Δημήτρη Ριτζ Φόρεστερ Σαραβάκο, οπότε και ο Παναθεναϊκός κατάφερε να μην αποκλειστεί στον προκριματικό γύρο από τη Γκέτεμποργκ και ενώ στο πρώτο ματς έχει νικήσει 2-0. Οι Σουηδοί για πλάκα καρφώνουν δύο τεμάχια στο πρώτο ημιχρόνιο του επαναληπτικού και η εξής ανατροπή ήταν η παλικαρίσια ισοφάριση του Δημητράκη σε 2-2. Μπράβο ΠΑΟ, πέρασες πάλι. Πρέσβης.
Το 1989, μεγάλη ανατροπή με μια από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ευρωπαϊκου ποδοσφαίρου, τη θρυλική και τρομακτική για κάθε αντίπαλο, Σουόνσι (εκ Ουαλίας για τους αστοιχείωτους). Υπάρχουν και κανά δυο ακόμα ανατροπές, μια το '84 με κάποια ιρλανδική Λίντφιλντ -που έχει καρφώσει τρία τεμάχια στο βαζελάκι μέχρι το 25ο λεπτό- και μια το '74 με τη Γκρασχόπερς. Και αφού φτάσαμε μέχρις εκεί ιστορικά, ας βάλουμε και την ανατροπή της Χούντας την ίδια χρονιά, που επιτυχία του βάζελου δεν τη λες σε καμία περίπτωση, αλλά ανατροπή είναι, οπότε ας τη μετρήσουμε. Ας βάλουμε και την εβδομαδιαία εκπομπή του Βλέπω Μπάσκετ και Πετάω Perrier Γιάννη Πρετεντέρη, που και βάζελος είναι το παιδί, και μάλιστα φανατικός, και ανατροπή κάνει. Αν έχει υπ'όψη του κάποιος και καμιά άλλη ανατροπή, ας την καταθέσει παρακαλώ. Ανατροπές να έχουμε, τζέρτζελο να γίνεται. Ανατροπές και πρεσβείες.


3 comments:
Σε λίγο θα μας πείσουν ότι τόσα χρόνια που παίζουμε στο Champions ληνγκ είναι εξαιτίας του πρέσβη και μεγάλου ανατροπέα που άδικα (τάχα, εγώ το λέω κόμπλεξ) δεν μπορεί να πάρει ούτε 1 (ολογράφως ένα=κανένα ελέω Δούρου) πρωτάθλημα ....
Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω την μεγάλη εντός έδρας (για εκτός έδρας κομματάκι δύσκολο το βλέπω) κόντρα στην φορμαρισμένη Ρόμα, οι προηγούμενες ανατροπές απλά δεν γεμίζουν το μάτι... Αν η Μάντστεστερ παίξει με την Καστοριά π.χ. (περίπου ίδιου επιπέδου με τις ομάδες που ανέφερες) και φάει 2 γκολάκια στο πρώτο ημιχρόνιο :) και βάλει 3 στο τελευταίο δεκάλεπτο, θα έχει καταφέρει ανατροπή-ντροπή...
Ο ορισμός τις ανατροπής πάντως είναι εδώ.
Για να θυμηθούμε όμως:
Standard De Liege και Werder και Lazio έτσι γρήγορα γρήγορα!!!
Άντε και καλές ανατροπές μάγκες.
Κάποια στιγμή πρέπει να επανέλθουμε και με τον απίθανο μύθο της βαθμολογίας (κατάταξη στην Ουέφα κλπ) και της συγκομιδής του μεγάλου πρέσβη. Ο οποίος πρέσβης φυσικά, προκρινόταν χρόνια σε επόμενη φάση -γαμώ τη γκαντεμία μου- με λιγότερους βαθμούς απ'αυτούς με τους οποίους ο Γαύρος τερμάτιζε τρίτος, κατευθείαν για το Ουέφα. Καλό είναι να πούμε κάποια στιγμή ότι πέρα από κάποιες προκρίσεις (σε επόμενη φάση κλπ), οι βαθμοί στην κατάταξη της Ουέφα δίνονται κυρίως με τις νίκες και όχι με το τσούκο-τσούκου μπολ και τα ξεφτιλισμένα πατριωτικά (ηρωικά βεβαίως βεβαίως) Χ.
Και ας μην ξεχνάμε ότι εκείνη τη βραδιά των Stones και της ξεφτίλας δήθεν ανατροπής με την πουλημένη Ντιναμό, ο Γαύρος έπαιρνε εκείνο το συγκλονιστικό 2-2 στο Οπόρτο.
Ένα μικρό update, επειδή σωστά μου θύμισε ο johniethin:
Η απίστευτη εκείνη ανατροπή με τη Ντιναμό είχε συνοδευτεί και από εκείνη την ιστορία με τις γούνες. Και έναν αποκλεισμό νομίζω...ή όχι;
Post a Comment