Η Καθαρή (ή Καθαρά) Δευτέρα πέρασε. Καθαρά. Και μου άφησε τις εξής εφήμερες σκέψεις, τροφή για καφρίλα (και όχι σκέψη) στο εξής:
Ο Ντάτολο το προσέχει πολύ το ποδαράκι του και καλά κάνει. Δεν το ρίχνει στη φωτιά, όταν συνειδητοποιεί ότι κατεβαίνει να παίξει τόπι μέσα στον πελοποννησιακό βούρκο και με αντιπάλους τους κύκλωπες και τις λαιστρυγόνες, που τη μπάλα μια φορά δεν κυνηγάνε. Έχει ένα Μουντιάλ μπροστά του και πρέπει να φτάσει σώος. Έχει και μια Μπορντό την άλλη βδομάδα, όπου είναι υποχρεωμένος να λάμψει -προκειμένου να συνεχίσει αξιοκρατικά η ποδοσφαιρική του καριέρα και μετά το Μουντιάλ. Παρ'όλα αυτά, πα μαλ, πα μαλ, τρεις σεντρούλες, δύο γκολάκια γίνανε. Και τακτ να αφήσει στον ταύρο Λούα (Λούα) να γράψει το τεμάχιο στην κατεβασά του. Πα μαλ.
Ο Ντάτολο, επίσης, μάλλον θα αναχωρήσει και με αναμνήσεις τροπαιούχου για τα γήπεδα της Αφρικής το καλοκαίρι. Και στο μεταξύ θα έχουμε να λέμε ότι -για άλλη μια φορά- είδαμε εδώ κάτω (και, που αλλού, στο Γαύρο) έναν παίκτη κλάσης. Θα νιώσουμε και το physical mismatch και θα εννοήσουμε για πάντα ότι τέτοιοι παίκτε δεν έχουν θέση στα ελληνικά γήπεδα και τους λογής λογής βούρκους. Και ο Χεσούς και ο κατσικανιάρης αντάμα δεν γίνεται.
Ο Ντάτολο, στο μεταξύ, θα αγοράζει Πράσινη και Derby για χαβαλέ και στην περίπτωση που προλάβει να μάθει επαρκή γρηγκλικά, θα γελάει με την ψυχή του, βλέποντας τη μία βδομάδα φωτογραφίσεις της μαύρης γαζέλας α λα Λεωνίδα των 300 και την αμέσως επόμενη τα ξυλίκια κάποιου φιλόδοξου (μα πολύ) συμπαίκτη του στο Αρζεντίνα Φέντεραλ με τον αυτιάγγουρα που ακόμα ψάχνει σε ποια θέση παίζει. Και αργά που άρχισε η φυλλορροή στην Παιανία. Που να'ξερε κι ο Αργεντίνος. Αλλά έτσι έχει πιο πολύ πλάκα τελικά. Γιατί το Μάη, θα έχει πλάααακα, με διπλά- με διπλάκι στο ΟΑΚΑ...
Ο Ντάτολο θα περάσει το υπόλοιπο καλοκαίρι του, προσπαθώντας να ερμηνεύσει και να εκλογικεύσει το απόλυτο επιστημονικό παράδοξο: αν αυτός ο Γαύρος, με αυτή την ομάδα, αυτή την εικόνα, αυτά τα αποτελέσματα και αυτά τα ευτράπελα κατά τη διάρκεια της σεζόν, κατορθώσει και σηκώσει κούπα και έχει φτάσει και στους οκτώ τους Τσάμπιος Λην -δεν ξέρω για παραπέρα, δεν είμαι δα και πρόφετ ούτε προ- αν όλα αυτά λοιπόν -λέω ΑΝ- τι εικόνα θα σχηματίσει επιτέλους για το ελληνικό ποδόσφαιρο; Μήπως αντίστοιχη εκείνης που έχουν οι R.E.M. για την ελληνική μουσική, όταν στις δύο φορές που μας έχουν επισκεφτεί, τη μία τους βάλαμε σαπόρτ τους Πυξ Λαξ και την άλλη τους Ση Ρήαλ;
Χεσούς μέσα
Tuesday, February 16, 2010
Posted by masha nevalyashka at 4:10 PM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)


6 comments:
Άμα δεν τον αγοράσει...τί να πω...Σωκράτη εσύ σουπερ σταρ
Όχι μόνο να τον αγοράσει γαμοτοχριστό. Αλλά να φέρει πίσω Μπελούτσι, τσάμπα θα'ναι, Ζιοβάνι τιμητικά για κλείσιμο (της καριέρας του και μερικών σπιτιών), επίσης τσάμπα, να πληρώσει ένα σοβαρό γιατρό να γιάνει το Γκαλέτο μου και έναν να μάθει στο Γκαλίτσιο πως γίνονται οι πάσες, γιατί ο Ζέβλακας δεν θα είναι για πάντα στο λιμάνι ο μαύρος. Τα λέγαμε και χτες για τους γερόλυκους όμως και τα παλιά επιχειρηματικά μοντέλα... Το θέμα είναι με λίγα λεφτά να κάνεις τη δουλειά σου. Κι ας μην έχω σεντρεφόρ. Δεν με κόφτει. Μπορώ να δω λάτιν μπροστά; Θυμίζω ότι ακόμα και στη λάτιν μουσική, ο σολίστ δεν έχει και πολλή σημασία. Όχι τουλάχιστον όσο ο ρυθμός και το τρανς.
Πως τα συνδέεις; Γιατί είσαι πούτανος πές μου
Ε, χρειάζεται, χρειάζεται... Είναι η φτιασά μου τέτοια...
Όμορφο αγόρι πάντως ο Χεσούς.
Και θα μάθει κι αυτός τι είναι το διπλάκι στο ΟΑΚΑ. Και με τι γελάμε κάθε χρόνο. Όπως το μάθαμε όλοι εμείς οι ξένοι, που χεστήκαμε κιόλας αν δεν μας δώσει ιθαγένεια ο Άδωνις. Φτάνει που έχουμε την ιθαγένεια του Γαύρου.
Με αίμα απ'την καρδιά μου,
Όλεγκ
Πού σε ρε Λαμπρίδη να καμαρώσεις τους κοιλιακούς του Ντάτολο
Post a Comment