η άγρια ομορφιά του ποδοσφαίρου

Τι'ναι αυτό το ποδόσφαιρο βρε παιδάκι μου -οι σπουδαιότερες συγκινήσεις, η πεμπτουσία του αναπάντεχου... Έχεις μπει φορτσάτος στο τερέν τεριρέμ και με δύο τεμάχια του γίγαντα Ντελ Πιέρο κι άλλο ένα του Καντρέβα, είσαι στο 3-0 μόλις στο 10ο λεπτό, και όλα δείχνουν ότι έχεις κλειδώσει μεγαλοπρεπή θρίαμβο κόντρα στην τελειωμένη -και ουραγό- Σιένα του Αλμπέρτο Μαλεζάνι. Πως γίνεται, όμως, και σπάει ο διάλος το ποδάρ του και τελικά το γυρίζει, αυτή η σπουδαία ομάδα των Ιωαννίνων, και εκεί που νομίζεις ότι έχεις πιάσει τον παπά από τους όρχεις, έχεις πιάσει σκέτο όρχεις και το φινάλε σε βρίσκει ισόπαλο με 2-2 με τον ηρωικό ΠΑΣ, μέσα στο ίδιο σου το Καρα(ου)ϊσκάκι, να ψάχνεσαι μεταξύ Τρεζεγκέ και Ντάρμπισιρ, Ντάρμπισάιρ, Ντερμπισάιρ, πως σκατά τόνε λένε τελοσπάντων, α στο διάολο, μαλακισμένο πρωτάθλημα, μαλακισμένο άθλημα, γαμώ τα πάντα όλα, ξυπνήστε με του χρόνου, Οκτώβρη που θα εχει ολοκληρωθεί και η προετοιμασία. Αν γίνει βέβαια.

- ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ;
- ΨΗΝΟΜΑΙ. ΕΚΔΡΟΜΟΥΛΑ;