Είσαι νινί ακόμα, θα μεγαλώσεις, θα γίνεις Καραγκούνης κι εσύ, ίσως παίξεις και εθνική και γίνεις κι αρχηγός, ίσως διαπρέψεις κιόλας, ίσως σηκώσεις και κάνα Γιούρο και μετά έρθεις εδώ και θα τη λες σ'όποιον ξένο σου κουνιέται. Αλλά πάνω απ'όλα να κατέχεις το εθνικό σπορ, κουτοπονηριά και τσαλαβούτα. Αυτό που δεν μπορούμε να κερδίσουμε με την αξία μας, ας το κλέψουμε από την αξία του άλλου. Είναι κι αυτό μια αρετή άλλωστε. Καθώς φαίνεται, το'χεις. Τσαλαβούτα εσύ και θα κανονίσει ο πατέρας μετά (δεν γράφω το π με κεφαλαίο, γιατί καραδοκεί ο αθλητικός δικαστής). Δεν θα'σαι άλλωστε ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Οι άλλοι έβαζαν χέρι στα δημόσια ταμεία, στις ασφαλίσεις, "βούτα, βούτα" τους έλεγε κι ο αρχηγός, θα καθαρίσουν οι ευρωπαίοι μετά και τα πακέτα στήριξης. Οι τραπεζίτες και οι επίτροποι όμως ούτε φίλοι του πατέρα είναι ούτε πορτογάλοι διαιτητές να μασάνε από τις μούφες. [Ούτε εδώ βάζω το π κεφαλαίο, γιατί ας μην ξεχνάμε κι αυτοί ταλαίπωροι είναι, και είναι και στη μπούκα της Μέρκελ]. Έφτασε η ώρα της κρίσεως. Όχι της οικονομικής. Σκέτο κρίσεως. Judgement day. Για το μακάριο -ή μακαριστό- ελληνικό πρωτάθλημα αργεί ακόμα.
Ο ημίτρελος με τη μοϊκάνα πάει στο Μουντιάλ επειδής ευστοχεί στα πέναλτι απέναντι στους τρομερούς Τσεχ της Κάτω Γαρούνας και ο Σωτηράκης χρίζεται νέος Σαραβάκος επειδή σε δύο ματς κατάφερε να κάνει ρόμπα το διαιτητή και να ολοκληρώσει έτσι τις προσπάθειες, τις οποίες η ποδοσφαιρική του ποιότητα και ικανότητα δεν επιτρέπουν να ολοκληρώσει αγωνιστικώς. Το πρώτο στραβοπάτημα του πρέσβη και μαχητή και υπερπρωταθλητή και υπερπατριώτη, αρκεί για να φέρει αυτό το απομεινάρι Γαύρου στην κορυφή, ενώ συζητιέται πλέον με θέρμη -είναι το νέο δήθεν open minded και politically correct τόπικ- η πιθανότητα κατάκτησης αυτού του πρωταθλήματος από τον Μπάοκ. Από αυτόν τον Μπάοκ. Τον Μπάοκ που του έκατσε, αλλά δεν το υπολόγιζε. Μου θυμίζει λίγο την όλο αυξανόμενη γκρίνια περί δικομματισμού και τη δήθεν στοργή και προδέρμ στο Σύριζα ως εναλλακτική δύναμη -του Σύριζα που, επίσης, του έκατσε, δεν το υπολόγιζε. Μόνο που με κάποιο τρόπο, με κάποιο πολύ περίεργο τρόπο, και ενώ όλοι, μα όλοι, από τους ταρίφες μέχρι τις κυρίες στη λαϊκή, όλοι αποτάσσονται το δικομματισμό, στο τέλος ο δικομματισμός θα νικήσει. Κουφάλες.
2 comments:
Πάντα νικάει ο δικομματισμός στο τέλος. Με θεμιτά ή αθέμιτα μέσα, νικάει.
Το θέμα είναι ποιος από τους 2?Ο Βάζελος που από την αρχή της χρονιάς σπρώχνεται από τη διαιτησία, πέφτει και του σφυρίζουν πέναλτι ή ο Γαύρος με το κινούμενο καφενείο, που όμως του έχουν αφαιρέσει 6 βαθμούς με το ζόρι?
Αν δεν πάρει ο ΠΑΟ το φετινό πρωτάθλημα απέναντι σε τέτοιο ΟΣΦΠ, θα θεωρηθεί αποτυχία. Ειδικά αν φάει 3 τεμάχια από το (με δυσκολία) κινούμενο καφενείο στο ΟΑΚΑ. Αποτυχία του Πατέρα φυσικά.
Και αν τον Ιούλιο έρθει ο Βγενό και πάρει 3 Σισέ και 2 Μέλμπεργκ θα εμφανιστεί ως Βαζελοσωτήρας.
Ενώ αν πάρει φέτος το πρωτάθλημα ο Βάζελος, ότι και να κάνει ο Βγενό το καλοκαίρι, η πετυχημένη ομάδα θα παραμείνει του Πατέρα.
Και ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε Πατέρα, που θα κόψεις το μέλλον του Βγενό?Θα φας τα μπαλάκια από τον χειρότερο Γαύρο της 15ετίας, θα πας σπιτάκι σου και το καλοκαίρι θα έρθει ο σωτήρας του Βάζελου(και μέλλον σωτήρας του έθνους) να κάνει παιχνίδι και να πάρει καμιά 10αρια συνεχόμενες κούπες.
Οι αναλύσεις μας φάγανε... Και τα σενάρια. Τρομάρα μας.
Post a Comment