γνώρισα ένα Αφρικανό

Ο ημίτρελος μουλτιράμας γερμανός Ρεχάγκος επιμένει να κατεβάζει το Βάζελο -βλέπε: τη ραχοκοκκαλιά της αμυντικής του γραμμής, αλλά και τα μπασινάδικα χαφ του- ως αντιπροσωπευτικό σύνολο στις διεθνείς διοργανώσεις. Πρέσβης.

Οι Ελπίδες επιμένουν (συνήθως) σε πιο γαύρικο σχήμα, με Κυριάκο -που εκτός από ξύλο σε βραζιλιάνικια παλτά, μοιράζει και τεμάχια στους επίδοξους Ρούνεϊ- Γιαννάκη, Κωστάκη και Κατσικογιάννη. Μετά, βέβαια, οι Ελπίδες μεγαλώνουν, γίνονται Ανδρών, αφομοιώνονται από τη βαζελική τακτική του πως θα κλέψουμε αποτέλεσμα από τον αντίπαλο, με συνέπεια να παίρνουν (συνήθως) τ'αρχίδια μου ή κανά Γιούρο, όταν και οι άλλοι είναι πιο αργοί κι από τ'αρχίδια μου. Και μιας και βωμολοχήσαμε σ'αυτό το ποστ και ήδη θα μας έχει κόψει το ΕΣΡ -δώσ'μας άλλο ένα μάστορα- ήθελα να υπενθυμίσω στο φίλαθλο κοινό τη φήμη (urban legend άραγες?...) που θέλει τους αραπάδες να την έχουν πιο μεγάλη, πολύ μεγάλη, μεγάλη μεγάλη, σαν να λέμε Σενεγάλη. Νότια Αφρική, λέμε, φέτο. Αραπιά.