Πρέσβης Καλής Θελήσεως

13 μέρες είχαν περάσει μόνο από την πρωτοχρονιά του 2008, όταν ο Σαλπιγγίδης πέρασε με ολόκληρη το μπάλα έξω από τη γραμμή, πάσαρε στον Εν'Ντοι και ο τελευταίος έστειλε το τόπι στα δίχτυα του Αντώνη. Και πάλι καλά δηλαδή που ακύρωσε ο διαιτητής, όχι το γκολ, αλλά το προγραμματισμένο του ραντεβού με τον οφθαλμίατρο γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να ανατρέξουμε στις 4 Μαρτίου του 2007 για να δούμε το Βάζελο να σκοράρει πραγματικά.
3 χρόνια γεμάτα δηλαδή. Τότε που στον Ολυμπιακό έπαιζαν βασικοί Μίλος Μάριτς και Φέλιξ Μπόρχα. Τότε που δεν γνωρίζαμε καν την ύπαρξη του Λούα Λούα και του Γκαλέτι. Που ο Κοβάσεβιτς έπαιζε ακόμα στον Ισπανικό πρωτάθλημα.
Από τότε έχουν συμβεί πολλά. 2 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα, 2 φορές στην επόμενη φάση του Τσαμπιονς λιγκ και μία στους 16 του Ουέφα(45000 βαθμοί σε 3 χρόνια δηλαδή). Ο Κοβάσεβιτς, άφησε εποχή κι έφυγε, ο Λούα Λούα ήρθε, έφυγε και ξανάρθε.
Ο καλός μας Πρέσβης όμως εκεί! Στη θέση του! 3 χρόνια να κερδίσει και άλλα τόσα να σκοράρει κανονικό γκολ!
Διότι ως Πρέσβης χαράς και αγαλλίασης των απανταχού Γαύρων, είναι συνεπής. Μας κακομαθαίνει!