Ωτ Κουφούρ...

Ο καλός προπονητής είναι σαν τον καλό μπαρμπέρη. Όσο πηγαίνεις τακτικά -και του ακουμπάς το εικοσαράκι- σου κάνει ένα κούρεμα μούρλια. Αν, όμως, τον προδώσεις και για κάνα εξάμηνο το ρίξεις στα Νίκολας, σε κάνει καλλιγραφία. Έτσι κι ο Ερνέστο. Μια σαιζόν βασιλιάς, με τα όλα του: με νταμπλ, με παίκτες ορκισμένους, με αποδυτήρια κολλέγιο, με συμπαθητική μπαλίτσα (για κάνα δίμηνο, όχι παραπάνω. Αν θυμάσαι, και τότε σιχτιρίζαμε), με ήθος, επίπεδο και φάση ευρωπαϊκή. Κολόνια Ζιβανσύ και στα ποδάρια μας, που έλεγε κι ο Μηλιώκας. Φέτος, γυρίσαμε στα ντόπια προϊόντα. Όχι από άποψη εθνικότητας, αλλά από σκοπιά νοοτροπίας. Γεωργιανοί, Βραζιλιάνοι, Βόσνιοι, κουτσοί-στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα, που πέφτει και βρωμόξυλο κάθε βράδυ. Το αποτέλεσμα γνωστό. Θα μου πεις, φταίει ο προπονητής; Αφού ο πρόεδρος άλλαξε μπαρμπέρη για να γλιτώσει την αύξηση και τα δώρα Πάσχα, τον δέκατο τρίτο, τον δέκατο τέταρτο, μη σου πω και τον εντέκατο. Άλλαξε μπαρμπέρη κι έγινε καλλιγραφία. Βγήκε τώρα για τσάρκα κι εκεί που, με το περσινό κούρεμα, αναστενάζαν τα κορίτσα στα μπαλκόνια, φέτο ούτε η βίζιτα δεν του κάθεται.

Σου λέει ο πρόεδρος, γιατί πρόεδρος είναι ό,τι γουστάρει κάνει, βήχει, πέρδεται που έλεγε κι ο Χάρρυ Κλυν, με αυτό το μαλλί, θα πάω στην Μύκονο και θα γελάει μέχρι κι ο Πέτρος ο πελεκάνος. Οπότε πίσω στον μπαρμπέρη μου. Έλα Ερνέστο, αγόρι μου, κάνε μου μια κουπ αλα γκαρσόν, να πάμε στο νησί μπας και βγάλουμε καμιά γκόμενα. Να έρθω πρόεδρε, να έρθω. Θέλω, όμως, το επιτελείο μου. Δικιά μου η μανικιουρίστ, η πεντικιουρίστ, έχω ένα κορίτσι μπιστολάκι, μπικουτί αμερικάνικα, μιζαμπλί έλενα ρούμπινστάιν, το όλον πεντακόσια ευρώ το κούρεμα. Με γδέρνεις, Ερνέστο μου, με γδέρνεις. Εδώ φέτος κουρευόμουνα στο ΙΚΑ με δώδεκα ευρώ, δώρο το ξύρισμα και η μυρτώ λεβάντα. Ε, τότε, πρόεδρε, γύρνα στο ΙΚΑ κι άμα σταυρώσεις γκόμενα, με το κούρεμα αλά ΕΣΣΟ στο μεγάλο πεύκο, να με χέσεις. Έλα Ερνέστο μου, με τις τσατσάρες σου και τα ψαλίδια σου, και θα σού'χω εγώ επιτελείο που το ζηλεύει κι η Έφη Θώδη. Θα σου φέρω τον Αντωνάκη μανικιουρίστ, που ξέρει κι από γκρίζα ανταύγεια, θα σου φέρω τον Αλεξανδρή πεντικιουρίστ, τον Νινιάδη μπιστολάκι, που με το σοσιαλιστικό κούρεμα έχει πάρει το κολάι, μέχρι και τον Έκτορα Μποτρίνι θα σου φέρω να σου φτιάξει τα μαγειρεία μούρλια, να κάνει ο Ντουντού αγγαρεία και να νομίζει ότι είναι στο φορ ρόουζες.
Χέσε με ρε προεδρε, που θα δουλέψω εγώ, ο Τρύφων Σαμαράς της προπονητικής, μ'αυτές τις δευτεράντζες. Άνοιξε τους κομμωτήριο στα Σεπόλια γιατί για' κει είναι. Και τι λέμε, ρε Ερνέστο, στις γκόμενες; Άσε πρόεδρε, θα στείλω γω κυριλέ ραπόρτο, να τους αφήσουμε μαλάκες. Άντε ρε Ερνέστο, άντε γιατί...άντε.

Λοιπόν, άκου πρόεδρε:
"Εκφράζω την άρνησή μου στην πρόταση του Ολυμπιακού να αναλάβω κομμωτής του προέδρου. Oι λόγοι της συγκεκριμένης άρνησης, έχουν να κάνουν με προσωπικά θέματα, που δεν μου επιτρέπουν να μετακινηθώ στην Ελλάδα. Θέλω να εκφράσω τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες στον Ολυμπιακό και ειδικά στον πρόεδρό του, Σωκράτη Κόκκαλη, που μου έδωσε την ευκαιρία να αναλάβω την εκτέλεση ενός πρότζεκτ, το οποίο θα ικανοποιούσε οποιονδήποτε επαγγελματία. Η απόφασή μου προκαλεί αντικρουόμενα συναισθήματα εξ αιτίας των ιδιαίτερων δεσμών που με ενώνουν με το σύλλογο. Θέλω να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στον κόσμο του Ολυμπιακού για την αγάπη που εξέλαβα όλο αυτό τον καιρό. Ελπίζω και εύχομαι στο κοντινό μέλλον να επιστρέψω με έργα όλη την αγάπη και την στοργή που με περιέβαλαν όλο αυτό τον καιρό".

Ωραίος, ρε Ερνέστο, σμουθ, με το μπαμπάκι.

Τελικά, δύο μόνον Ερνέστο αξίζουν το φετινό καλοκαίρι: εκείνος που απεικονίζεται στo μπράτσο του Ντιεγκίτο και το ωραίο στέκι στη Ν.Φιλαδέλφεια που αφήνουμε κάθε βδομάδα τα συκώτια μας.