και είπεν ο Τζόρβας...

...ότι αυτά τα πράματα, που συμβαίνουν ΜΟΝΟ με το συγκεκριμένο σύλλογο, τα αεροβόλα και τα πιστόλια, αυτά τα πράματα όλα πάνε το ποδόσφαιρο πεντακόσια χρόνια πίσω. Και έτσι γίνεται μεγάλο κοντράστ ποιότητας με το ποδόσφαιρο που παίζει ο Βάζελος, που είναι αντίστοιχα κάτι εκατοντάδες χρόνια μπροστά. Το λεγόμενο και ποδόσφαιρο ψυχολογίας. Και η τέχνη του να ξεκινάς (πάντα) ένα ματς με λογική και στήσιμο να σταματήσει το κοντέρ στα 2 παθητικό.

Η πλάκα είναι ότι το ποδόσφαιρο ακόμα και πριν πεντακόσια χρόνια πιο συναρπαστικό θα ήταν απ'ό,τι έχει μάθει μέχρι τώρα ο Τζόρβας. Και σίγουρα πιο επιθετικό. Και αν όντως ήταν έτσι, θα είχε πολλή δουλειά κι αυτός και θα'πρεπε να φτύνει αίμα επάνω στη φανέλα. Αλλά έτσι είναι... Άμα τρως από τα έτοιμα, άμα η θέση σου εξασφαλίστηκε για μια μαλακία του Γκαλίνοβιτς, άμα παίζεις με αντίπαλο τον Αστέρα Τρίπολης και την Καβάλα, τότε μπορείς να λες ό,τι θέλεις. Ο Πατέρας να'ναι καλά...

[και ιδού μερικές νοσταλγικές φωτογραφίες του ποδοσφαίρου 500 χρόνια πίσω:

χαρακτηριστικές πόζες τερματοφύλακα της εποχής, με ενισχυμένο κασκέτο προκειμένου να αποφεύγει τις ριπές αεροβόλου στις αναμετρήσεις με συγκεκριμένο σύλλογο

ενδεικτικά ρεπορτάζ από ντέρμπι της εποχής, όπου χανόταν το τόπι -στην κυριολεξία.
και μια όμορφη εικόνα, όπου αστυνομικοί, οπαδοί, παίχτες και παράγοντες -τότες, παλιά...- όλοι αγαπημένοι όλοι μαζί μαζεύονταν και έριχναν κανά τόπι, αντίς να γίνονται επεισόδια που αμαυρώνουν την εικόνα του αθλήματος... τότες, παλιά, που ο κόσμος μοσχοβολούσε γιασεμί κι ο γείτονας με την καλή κουβέντα...]