παρατεταμένος σεπτέμβρης

Βάζελος. Η ομάδα χαμαιλέων. Η ομάδα δακτύλιος. Η κυκλοθυμική ομάδα.
Τη μία βδομάδα πρέσβης, την επόμενη παρτάλια, την άλλη φύγετε από την ομάδα πουλημένοι παίκτες, την άλλη πάλι πρέσβης, πρώτη αγωνιστική ομάδα τίτλου, τρίτη αγωνιστική ομάδα γκρίνια, πέμπτη αγωνιστική πρέσβης, έκτη αγωνιστική προπονητής υπ'ατμόν και γκρίνια στα αποδυτήρια, ισοπαλία με Καβάλα παλικάρια, νίκη με Πανιώνιο παρτάλια, ενδιάμεσα λίγο πρέσβης, χάνει ο γαύρος άρα ακόμα περισσότερο πρέσβης, νίκη στη Λειβαδειά ίσον τίτλος, στανταράκι.

Το γεγονός ότι εκκρεμούν άλλα είκοσι ματσάκια για να έχει απόδοση το στανταράκι, ούτε λόγος. Το ότι σε καμιά εικοσαριά μερούλες έρχεται το ξεκαθάρισμα της κορυφής να το σημειώσουμε ως λεπτομέρεια κι αυτό (σιγά το ξεκαθάρισμα βέβαια...). Το ότι εκείνη τη μέρα θα παραταχτούν στο τερέν η καλύτερη άμυνα που είχε ποτέ ο Γαύρος -και η καλύτερη στο πρωτάθλημα μέχρι τώρα- με μια από τις πιο αστείες που εμπνεύστηκε ποτέ κάποιος καθήμενος εις τον πάγκον (τολμώ να πω προπονητής), ας το προσπεράσομε και αυτό. Αλλά δεν λες τουλάχιστον, που φέτος στις Πράσινες και στις Ντέρμπι, τα παιδιά στη σύνταξη δουλεύουν με άλλο αέρα βρε παιδί μου;... Έχουν κάτι να γράψουν κάθε Δευτέρα, δεν πα να'ναι μόνο ο Κατσουράνης που τραβάει την ομάδα, δεν πα να'ναι ο επόπτης, σημασία έχει πως βλέπουμε από την κορυφή και στις δύο ψωροκώσταινες, Ελλάδα και Γιουρόπα, και αρκεί για να πηγαίνουμε με χαμόγελο στη δουλειά. Είναι γεγονός. Έχει περάσει ο καιρός και δεν έπεσαν ακόμα τα φύλλα, όπως έχουν συνηθίσει κι αυτοί οι ταλαίπωροι χρόνια τώρα...